‘Er is niet alleen werk verdwenen, maar ook kennis en ambacht – het hele perspectief verdwijnt. Terwijl Nederland als dansland vermaard was in de wereld,… Read More »Ronald Wintjens: ‘Meer gezicht voor jeugddans en performance art op Dansdagen.’
In het Magazine Media Café in het Amsterdamse debatcentrum De Balie bespraken journalisten, uitgevers en freelancers het fenomeen distributed content. Wat is het en wat… Read More »‘Distributed content’: “Iedereen doet zijn best jou te bereiken.”
De grote zaal van het Enschedese Wilminktheater is leeg, net als de orkestbak. Op het immense podium het decor voor de proloog van Strauss’ Ariadne… Read More »Laurence Dale’s Ariadne auf Naxos: een opera vol ongebruikelijke koppels
Een van de mooiste musea van Nederland is te vinden in Tilburg, een stad die door sommigen nog altijd gezien wordt als de rafelrand van… Read More »Museum De Pont, waar nu 1000 bloemen extra bloeien
“Things happen, and then they happen again, but not the same way, not quite; such is the logic of the biennial. And then there are… Read More »Liverpool Biënnale: een grabbelton die af en toe tot verwondering leidt
Het is een nieuwe en belangrijke trend binnen de programmering van internationale dans- en performance festivals in Nederland: niet alleen relevant werk van internationale choreografen tonen, maar ook uitdrukkelijk aandacht besteden aan dansmakers verbonden met de Nederlandse danspraktijk. Spring Utrecht opende in mei met Nicole Beutler en sloot af met Jan Martens, terwijl tijdens Julidans Pere Faura de spits mocht afbijten met sin baile no hay paraíso (no dance, no paradise).Read More »Julidans dubbelprogramma met Levi en Serussi roept vooral vragen op
De Oostenrijkse politicus Jörg Haider bestempelde haar werk als Weltkatzenmusik. Toen zijn extreemrechtse Freiheitliche Partei Österreichs in 2000 toetrad tot de regering, leidde dit tot… Read More »Olga Neuwirth: Weltkatzenmusik of akoestische monumentenzorg? #HF16
Er zijn landen in de wereld, waar de grenzen tussen de kunstdisciplines niet zo scherp getrokken zijn als hier. Het Holland Festival is onder de nieuwe leiding van Ruth MacKenzie bezig ons een inhaalslag te laten maken. Ze haalt hier evenementen heen waarbij de grenzen tussen beeldende kunst, performance, video, film- en podiumkunst niet meer te trekken zijn. Gebeurtenissen die op een voor ons best nieuwe manier betekenis genereren, zoals The Encounter, vorige week, en Gardens Speak, later deze week.Read More »Wij zijn het woud. Christiane Jatahy bereikt maximale impact op #HF16
Geen acteur te zien in de zaal van Theater de Veste in Delft. Alleen een huis met muren en dak van doorzichtig doek. Daar kunnen dertig mensen in. Op de wanden van de zaal daaromheen trekken geprojecteerde beelden in wervelende vaart voorbij. Dat is fascinerend: gewoonlijk, als je in een huisje zit, sluiten de muren je af van de omgeving, maar deze keer geven ze juist uitzicht op een wereld zo groot en prachtig als je nooit meemaakt in het gewone leven.Read More »Gedachten als brandstof voor een ruimtereis
De voorstelling Sketches/Notebook (2013), die op 6 juni in het Holland Festival haar Nederlandse première beleeft, is virtuoos, radicaal en uiterst zachtaardig. Choreograaf Meg Stuart houdt van kleinschaligheid, ook als ze de grootste podia bezet met partners als de Volksbühne (Berlijn), Théâtre de la Ville (Parijs) of de Münchner Kammerspiele. Details winnen het van grote lijnen en spelen vaak een hoofdrol in stukken die het menselijk gedrag op ongenadige wijze onder de loep nemen.
Sketches/Notebook valt opRead More »Meg Stuart op Holland Festival: ‘Het heilige theater is weg, maar de verwachtingen blijven.'(HF16)
‘Dit regiem heerst ook over je na je dood. Het regiem steelt je verhaal. Ze gebruiken je om hun eigen verhaal te vertellen. Nabestaanden worden gedwongen om verklaringen te onderteken dat de dode is vermoord door de oppositie. Het regiem gebruikt de doden om de levenden te onderdrukken.’ De Libanese kunstenares Tania El Khoury heeft een statement gemaakt: Gardens Speak (Tuinen Spreken). Een installatie, een immersieve[hints]definitie: onderdompelend, waardoor je de echte wereld om je heen vergeet.[/hints] voorstelling, waarin de toeschouwers zelf acteur zijn. Een voorstelling die bestaat uit een berg aarde waaruit zacht stemmen klinken vanonder grafstenen. Die voorstelling komt in juni naar Amsterdam, als een van de voorbeelden van de nieuwe Holland Festival-programmering door festivaldirecteur Ruth MacKenzie.
De berg aarde waarin en waarop de installatie zich afspeelt staat voor de vele duizenden anonieme achtertuingraven in Syrië. In het begin van de Syrische burgeroorlog was de strijd nog vooral een strijd tussen tegenstanders van de dictatuur van president Assad en diens (geheime) politie. De eerste slachtoffers waren vaak nog gewoon studenten die meededen aan vreedzame demonstraties, die pamfletten uitdeelden, of die de begrafenis van een vriend bezochten. Immers: het bombarderen van begrafenisplechtigheden was en is een beproefde methode van moorddadige regiems en misdaadsyndicaten om opstandige netwerken uit te schakelen.
Tania El Khoury hoorde in 2013 van het Syrische alternatief: de privébegrafenis in eigen achtertuin, of bij gebrek daaraan in een anoniem stadspark, zonder grafsteen of herdenkingsplek. Zo’n actie is zowel een uiting van angst als een daad van verzet: dit zijn doden die de regering niet meer kan misbruiken. ‘Het stuk is oorspronkelijk ook niet bedoeld voor het Europese publiek. Het is in Libanon gemaakt en de tekst was ook in het Arabisch. Het laatste waar ik aan dacht was het Europese publiek. Het idee was Read More »Audio, het nieuwe video (II): Syrische doden spreken in Gardens Speak (HF16)
‘Zij is de belichaming van de ongelooflijke lichtheid van het bestaan, beweeglijk, alert en precies op de tel.’ Aldus een criticus over de Koreaans-Amerikaanse dirigent… Read More »Dirigent Han-Na Chang: ‘Muziek biedt nooit maar één antwoord’
Simon McBurney is een echte theaternerd. Hij is bovenmatig geïnteresseerd in wis- en natuurkunde, en doet in het theater niets liever dan technische illusies bouwen. Daarnaast… Read More »Audio is het nieuwe video (I): McBurney’s theatrale podcast op #HF16
Een tentoonstelling die onze blik op migratie en migranten centraal stelt, ons migratiebeleid kritisch bejegent, maar niet in makkelijk pamflettisme vervalt, dat is ‘Voices outside the… Read More »Voices Outside The Echo Chamber: zulke exposities hebben we nodig
Imagine is al een aantal jaar aan het transformeren. Toen dit festival nog onder de naam Amsterdam Fantastic Film Festival door de wereld ging, lag de… Read More »Nieuwe wegen voor fantasy en horror: nostalgie, nihilisme en eigenzinnige kwaadaardigheid
Hoewel in Panorama Mesdag altijd één schilderij centraal staat, is het geen statisch museum. Wisselende tentoonstellingen belichten soms Mesdag en zijn tijd, soms modernere kunstuitingen.… Read More »Moderne panorama’s bij Mesdag doen het oude niet verbleken
‘Dit was eigenlijk een mixtape,’ zegt Yassine Boussaid, zaterdag 9 april 2016 na afloop van zijn concert, ‘zoals mijn neef me vroeger meegaf, voor de… Read More »Andalusië is Amsterdam en Amsterdam is Andalusië op Podium Mozaïek
De videoclip trok ooit beroemde regisseurs naar muziek en andersom bleken videoclipregisseurs later ook grote filmmakers. Maar ondanks youtube en vimeo, heeft de videoclip het… Read More »Bob Dylan vindt de videoclip opnieuw uit
Moeders en dochters: bestaat er een inniger band? Hun levens liggen in elkaars verlengde. Moeder trekt het spoor dat haar dochter later ook zal bewandelen. Ze… Read More »Moisio’s choreografie ‘Mum’s the Word’ laat je snakken naar vrede en vrijheid
Het leuke van openingen bezoeken, is dat je er soms iets meemaakt dat niemand had verwacht. Zoals bij de mini-expo ‘Bep Rietveld, dochter van…’ in… Read More »Bep Rietveld kon minstens 1 ding beter dan haar vader
In de gang naar de luchtplaats staat een sjofele man tegen de muur geleund. Uitgeput, koud, onaanraakbaar. Het is een jonge Adolf Hitler, door Roy… Read More »Hacking Habitat: strijd om totale digitale macht indrukwekkend verbeeld
Van wie is een film? Dat is dit jaar het thema op het IFFR-programma Critics’ Choice. Van YouTube-compilaties tot een Russische Mad Men. Is de studio de eigenaar, de filmmaker of de kijker? Met video-essays als de nieuwe vorm van filmkritiek.
De volgende keer zitten we met 10 mensen in de rij voor een hotseat, 100 online kijkers en tientallen live toeschouwers in de foyer. Dat… Read More »Een zaterdagavond met Connie Palmen, Adriaan van Dis en Socrates. #wu16, #wn16
Vrijdag 15 januari hebben we een eerste experiment gedaan met het platform ‘blab.im‘. Tijdens festival Winternachten deden we live verslag, via internet. We deden dat… Read More »Vergeet Jinek. Het gesprek over kunst kan naar een nieuwe dimensie: blab.im op #wu16
Drieënhalf uur streaming video vanuit een zithoek op het Haagse Winternachten-festival. Ik zal het u niet kwalijk nemen als u niet alles gevolgd heeft. Ik… Read More »Op de bank met De Handtekeningenjager, De Vertaler en Abdelkader Benali
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.