Het hybride Duits-Engelse model combineert het beste van drie werelden. Maar het houdt ook grote veranderingen in. Kunstenaars wonen dan niet meer allemaal in Amsterdam, maar in één van de acht of tien stedelijke cultuurregio’s.
Er moest maar eens een einde komen aan de mythe. Nan van Houte, voormalig directeur van het kleine theater Frascati in Amsterdam, heeft Aktie Tomaat… Read More »Met geluid. Eerherstel voor Marga Klompé; Actie Tomaat tijdens herdenking definitief begraven.
Post-koloniale kritiek en reflectie liepen als een rode draad door het Holland Festival-programma van dit jaar. Niet alleen William Kentrigde en Faustin Linyekula, de associate… Read More »Kolonisatie is geen relatie. Maar die relatie moeten we alsnog aangaan, dat toonde dit Holland Festival aan.
Anthony and Cleopatra is precies het soort repertoirestuk waar mensen tijdens het Holland Festival, of elk ander prestigieus podium, naar uitkijken. Regisseur en schrijver Tiago… Read More »‘Ik heb er geen enkel probleem mee als toeschouwers Anthony en Cleopatra willen zien. Maar voor mij gaat het over iets anders.’ Tiago Rodrigues schrijft theater voor dansers.
Djino Alolo Sabin (1990) zit er ontspannen bij, ’s ochtends in het hotel in Brussel. De avond ervoor heeft hij voor het eerst zijn solo… Read More »Wat een kapotte bus met bevrijding en feminisme te maken heeft. Danser Djino Alolo over Piki Piki op het Holland Festival
‘Please stop the show!’, riep een 83-jarige oud-recensent vanaf de achterste rij. Theater Frascati viel even stil. Zo’n onderbreking bij de traditioneel feestelijke persconferentie van… Read More »*Met geluid!* Waarom de show van het Holland Festival voorlopig nog niet hoeft te stoppen
Het Nederlandse theater herinnert zich steeds minder. Dat bleek afgelopen vrijdag tijdens een tweetal bijeenkomsten in ITA, het gebouw waar ooit de Stadsschouwburg gevestigd was.… Read More »Zonder geheugen blijft ons theater zich gedachteloos vernieuwen, blijkt op het @theaterfestival
Eindeloos babbelen aan de keukentafel. Tijdens het koken. Meer doen ze niet, de broer, de zus, de ex, de twee schoondochters en de moeder van… Read More »Zo ziet verwoesting eruit: The Gabriels is de perfecte spiegel voor stumpers zoals wij. #HF17
De Zwitserse theatermaker Milo Rau maakte een theatertrilogie over de teloorgang van het Europese ideaal. Het tweede deel The Dark Ages staat nu op het Holland Festival. Rau combineerde de pijnlijke, persoonlijke levensverhalen van zijn spelers met thema’s uit het werk van Tsjechov, Shakespeare en de Griekse tragedies. Met een Freudiaans sausje: ‘Talloze mensen die The Dark Ages hebben gezien vragen me: Milo, is er iets mis met je vader?’Read More »‘De Europeaan is een weeskind’ – Milo Rau over The Dark Ages #HF16
Het rauwe in Something Raw kan allerlei dingen betekenen. De eerste gedachte is misschien iets ruigs, als in het effect van schuurpapier op de huid… Read More »Dit was Something Raw 2016: minder rebels, meer maatschappelijk
Drie mongolen die Mongolen spelen. Dschingis Khan, de openingsvoorstelling van Something Raw, is provocerend en consequent. Met deze voorstelling van het Duitse theatercollectief Monstertruck, of… Read More »Hedendaagse trends in theater en performance tijdens Something Raw Festival 2016
Zoals ik in mijn eerdere artikel over de Nederlandse Dansdagen schreef, won choreograaf Loïc Perela dit jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht. Het… Read More »Loïc Perela en Jan Martens: Als toeschouwer word je eindelijk weer eens met een vraag geconfronteerd
Begin maart ging The Great War Machine, het nieuwe stuk van regisseur Joachim Robbrecht, in première in Theater Frascati. Een week eerder was in de Rotterdamse Schouwburg Swamp Club te zien, van de Franse regisseur Philippe Quesne. Beide voorstellingen gaan in op het huidige politieke klimaat. Waar Swamp Club uitdrukkelijk zwijgt over de wereld die het ter discussie stelt, is The Great War Machine juist een rethorisch spektakel, opgebouwd uit citaten van TEDtalks. Beide voorstellingen laten mechanismes voelen, in plaats van boosdoeners aan te wijzen. Je vrijwillig terugtrekken of buiten gesloten worden, veel meer keuze lijkt de neoliberale orde niet toe te laten. Van verzet is geen sprake.Read More »The Great War Machine en Swamp Club: hedendaags activistisch theater
De kinderen stellen zich één voor één voor. Ze bouwen sets, maken muziek en spelen scènes. Er is een catastrophe op handen. Ze speculeren losjes:… Read More »Super-sympathieke voorstelling van Phillipe Quesne: Next Day
Deze vrijdag breken op Radio Futura leden van Dood Paard en tg STAN zich het hoofd over wat kunst is, en hoeveel het mag kosten.Read More »Wat is kunst, en wat mag het kosten? Aldus Radio Futura
Je moet echt een hardcore debatliefhebber zijn om vrijwillig naar een gesprek over educatie te willen luisteren. Toch wordt de uitzending van Radio Futura deze donderdag interessant, want het gaat over Radicale Educatie en hersenen. Hersenen zijn hot, dankzij Dick Swaab en inzichten uit brain based teaching.Read More »Wat doet kunst met je hersens? Mark Mieras legt het uit in 4 zinnen, donderdag meer op Radio Futura
Het barst los tijdens het Nederlands Theater Festival en gaat nog langer door. Frascati 4 wordt drie weken lang geannexeerd door de liveradioshow Radio Futura – De Stem van de Toekomst. Eén van de Radio Futuristas, Heske van den Ende, legt hieronder even uit waarom je ook vooral online moet meeluisteren.Read More »Waarom je drie weken lang naar Radio Futura moet luisteren
Holland Festival
‘The Pyre’, de nieuwste voorstelling van de internationaal rijzende ster Gisèle Vienne, lijkt aanvankelijk minder verontrustend dan haar eerdere werk. Stukken als ‘Jerk’ (2008), gebaseerd op het waar-gebeurde verhaal van een jonge seriemoordenaar, en ‘This is how you will disappear’ (2010), met een donker bos in de hoofdrol, waren slechts op enkele plekken in Nederland te zien. Hopelijk brengt dit optreden tijdens het Holland Festival daar verandering in. Gisèle Vienne studeerde ooit harp, daarna filosofie en is uiteindelijk als poppenspeler opgeleid. Maar Vienne ziet zichzelf vooral als een beeldend kunstenaar die werkt met tijd, op een podium, waar verschillende ritmes, motieven en figuren samenkomen.
Holland Festival
Deze maand staat in het teken van het Holland Festival. Cultuurpers doet vrijwel dagelijks verslag. Waar kijken we het meest naar uit?
Read More »Waar kijken we nog meer naar uit op het @hollandfestival?
Een man en een jongetje samen op het toneel zetten – het bovenlijf ontbloot; in de huidige tijd betekent dat om moeilijkheden vragen. Onze door pedofilie-schandalen verzadigde blik laat nog maar weinig heel van de intimiteit tussen wat ook vader en zoon, broers of vrienden zouden kunnen zijn. Maar ‘Victor’ van choreograaf Jan Martens en regisseur Peter Seynaeve is geen brave, politiek correcte herstel-operatie. In hun zoektocht naar een liefdevolle blik op de relatie tussen man en kind, zoeken zij ook consequent de grenzen van het toelaatbare op.Read More »Victor, prachtig duet over hedendaags mannengevaar
Something Raw is al meer dan tien jaar een van de weinige plekken in Nederland, waar de vraag naar artistieke en maatschappelijke urgentie van het… Read More »Porno, beweging en politiek zoeken elkaar op tijdens festival Something Raw
Het Amsterdamse gezelschap Dood Paard vertaalde zelf Shakespeare’s ‘Othello’ en zwaait met ‘Bye Bye’ de bard uit. Het eigenzinnige collectief brengt een anderhalve uur durende… Read More »Dood Paard trekt stoute schoenen aan en zwaait Shakespeare uit in ‘Bye Bye’
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.