Vanaf zes december toont theater Kikker een week lang een bloemlezing van wat er zo al rondloopt aan talentvolle en diverse jonge theatermakers. Wij blikten… Read More »5 redenen om De Wintercollectie van Theater Kikker te mijden (of toch niet)
Op een koude regenachtige namiddag fiets ik naar de Brakke Grond om Bert Hana te vragen naar zijn drijfveren, zoals dat hoort, met een biertje… Read More »Het vriendelijke voyeurisme van Bert Hana
‘Er is niet alleen werk verdwenen, maar ook kennis en ambacht – het hele perspectief verdwijnt. Terwijl Nederland als dansland vermaard was in de wereld,… Read More »Ronald Wintjens: ‘Meer gezicht voor jeugddans en performance art op Dansdagen.’
Een prachtige voorstelling vol hilariteit, spanning en lichtheid, maar die me toch met een droevig gevoel de wereld instuurt. Het lijkt of de vier vrouwen… Read More »‘D3US/X\M4CHIN4’: bijzondere lichtheid in nieuw werk van Fernando Belfiore/Dansmakers
Terwijl het rommelt in de Amsterdamse dans- en performancewereld vanwege een totaal gebrek aan degelijke ondersteuning van ontwikkeling en experiment (zie Alarmbrief), toont choreograaf Ola… Read More »Bombyx Mori, een briljante explosie tussen iets en niets
De beste in je vak zijn, en dan niet in één vak, maar in een stuk of drie. Ook dat is wat een kunstenaar kunstenaar… Read More »André Manuel en Ben Duke: vakmanschap van de hoogste orde op #tfboulevard
Het Fonds Podiumkunsten maakte de toekenningen voor de periode 2017-2020 bekend. Wat betekent dat voor de danssector? Pluriformiteit en ‘doorbloeding’. Terwijl iedereen met vakantie is,… Read More »Fonds Podiumkunsten snijdt in danssubsidies. Volgens sommigen niet genoeg.
Het wil nog niet vlotten met de diversiteit in de Amsterdamse kunstwereld. Het Amsterdams Fonds voor de kunst, dat vandaag zijn subsidietoekenningen bekend maakte, wordt er een beetje moe van: “In de meeste disciplines merken de commissies op dat de culturele diversiteit van publiek, personeel en bestuur tegenvalt, evenals de inspanningen om daar verandering in te brengen. Buiten de gespecialiseerde organisaties waarvoor culturele diversiteit een core business is, zijn de ambities nog altijd niet groot, twee decennia cultuurbeleid op dit gebied ten spijt. Zijn de ambities er wel, dan lukt het organisaties niet altijd om er handen en voeten aan te geven. Er lijkt vaak sprake van een bepaald ongemak of ‘niet weten hoe’.”
Om dan maar met het goede nieuws te beginnen: Marmoucha groeit 398 procent ten opzichte van de vorige subsidieronde. De hoofdstedelijke producent en promotor van podiumkunsten op het gebied van Noord-Afrikaanse en Midden-Oosterse kunst en cultuur in Nederland werd in 2013 nog fors gekort, maar het Amsterdams Fonds voor de Kunst vond het werk van de afgelopen vier jaar zo goed, dat de subsidie dubbel en dwars is verdiend. In de nieuwe ronde toekenningen die op 1 augustus beken werd stijgen ze van 25.070 euro naar een ton, met de opmerking erbij dat ze wellicht niet zo ambitieus moeten zijn.Read More »Dit zijn de winnaars, verliezers en nieuwkomers in de Amsterdamse kunsten
Het is een nieuwe en belangrijke trend binnen de programmering van internationale dans- en performance festivals in Nederland: niet alleen relevant werk van internationale choreografen tonen, maar ook uitdrukkelijk aandacht besteden aan dansmakers verbonden met de Nederlandse danspraktijk. Spring Utrecht opende in mei met Nicole Beutler en sloot af met Jan Martens, terwijl tijdens Julidans Pere Faura de spits mocht afbijten met sin baile no hay paraíso (no dance, no paradise).Read More »Julidans dubbelprogramma met Levi en Serussi roept vooral vragen op
Een bigband, een tikkende klok, samenzweringstheorieën en twaalftonigheid. Mix dat in een theatrale setting en het kan gierend uit de bocht vliegen. Toch weet componist Darcy James Argue er een stuwend en enerverend geheel van te maken, met hulp van regisseur Isaac Butler en filmmaker Peter Nigrihi.Read More »Ronkende, beukende bigband overdondert met conspiracies #hf16
Er zijn landen in de wereld, waar de grenzen tussen de kunstdisciplines niet zo scherp getrokken zijn als hier. Het Holland Festival is onder de nieuwe leiding van Ruth MacKenzie bezig ons een inhaalslag te laten maken. Ze haalt hier evenementen heen waarbij de grenzen tussen beeldende kunst, performance, video, film- en podiumkunst niet meer te trekken zijn. Gebeurtenissen die op een voor ons best nieuwe manier betekenis genereren, zoals The Encounter, vorige week, en Gardens Speak, later deze week.Read More »Wij zijn het woud. Christiane Jatahy bereikt maximale impact op #HF16
De Braziliaanse Christiane Jatahy was vorig jaar al met het stuk What If they went to Moscow op het Holland Festival. Ze kwam, zag en overwon. Dit jaar komt ze met het laatste deel uit de trilogie van toneeladaptaties, The Walking Forest. De titel verwijst naar de drie heksen in William Shakespeare’s Macbeth, die zijn opkomst en ondergang voorspellen. Het stuk vormde het uitgangspunt voor een performance met vier videoschermen, een bar, een actrice, een dode vis en, o ja, publiek.Read More »The Walking Forest is voorstelling die je zeker twee keer wilt bekijken (HF16)
Tongzoenen, paaldansen, voorbinddildo’s en anale penetratie associeer ik doorgaans niet met de danskunst en verwacht ik niet in een stadsschouwburg, maar voor Florentina Holzinger en Vincent Riebeek lijkt niks te gek. “Europa’s meest provocatieve performance duo” – in de woorden van Rainer Hofmann, artistiek directeur van Spring festival – liet zich voor ‘Schönheitsabend‘ inspireren door hun voorgangers, die begin 20e eeuw de dans opnieuw uitvonden met taboedoorbrekende choreografieën. In drie aktes presenteren Holzinger en Riebeek zichzelf als voortzetters van die traditie en zoeken ze de grenzen op van het theater. Read More »Seks tot kunst verheven tijdens SPRING
Een tentoonstelling die onze blik op migratie en migranten centraal stelt, ons migratiebeleid kritisch bejegent, maar niet in makkelijk pamflettisme vervalt, dat is ‘Voices outside the… Read More »Voices Outside The Echo Chamber: zulke exposities hebben we nodig
EYE stond één avond lang in het teken van virtual reality. Wat er van VR overblijft als de hype verdwenen is weten we nog niet. Maar misschien gaan we het fenomeen beter snappen als we ophouden het te vergelijken bestaande media zoals films of games.
Grzegorz Marciniak, een muziekmaker die het volgen waard is. En dat doe ik sinds 2006. Toen zag en hoorde ik zijn werk voor het eerst… Read More »Het effect van Marciniak en Omega Impact
Tijdens het atelier The Relevance of Dance, georganiseerd door Dansmakers Amsterdam en het European Dance House Network, werd afgelopen weekend een antwoord gezocht op de… Read More »Wat is de relevantie van hedendaagse dans?
Het rauwe in Something Raw kan allerlei dingen betekenen. De eerste gedachte is misschien iets ruigs, als in het effect van schuurpapier op de huid… Read More »Dit was Something Raw 2016: minder rebels, meer maatschappelijk
Drie mongolen die Mongolen spelen. Dschingis Khan, de openingsvoorstelling van Something Raw, is provocerend en consequent. Met deze voorstelling van het Duitse theatercollectief Monstertruck, of… Read More »Hedendaagse trends in theater en performance tijdens Something Raw Festival 2016
Zoals ik in mijn eerdere artikel over de Nederlandse Dansdagen schreef, won choreograaf Loïc Perela dit jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht. Het… Read More »Loïc Perela en Jan Martens: Als toeschouwer word je eindelijk weer eens met een vraag geconfronteerd
Eddy De Clercq, de Godfather van de Nederlandse house- en dancecultuur, schreef samen met Martijn Haas zijn autobiografie: Laat de Nacht Nooit Eindigen. Een verhaal… Read More »DJ Eddy De Clercq: Van ‘Nichtenherrie’ naar Neerlands Exportproduct
Stop met repeteren, adviseert Yorick van Wageningen Nederlandse makers op de Nationale Film Conferentie. Het hoeft ook niet altijd verstaanbaar te zijn.
Vlak na het einde van het Festival Oude Muziek start in Utrecht de Gaudeamus Muziekweek, al zeventig jaar het Mekka van de allernieuwste noten. Vijf… Read More »70.200 samples in 33″ – muziek van de toekomst in Gaudeamus Muziekweek Academy
Een bekentenis. Het kan niet anders. Dus: ja. Ik lag tussen smetteloos witte lakens in een comfortabel bed met actrice Lina Issa en het was… Read More »Ik deelde het bed met een actrice, en heel even was de wereld stiller
In The Loom of Mind bundelen de IJslandse folkzanger Mugison, zijn boezemvriend Pétur Ben, en het Vlaamse barokensemble B.O.X. hun krachten. Hoe klinkt dat: melancholische… Read More »‘Een dronken panda die een potje wil knokken’ – The Loom of Mind op HF15
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.