Oratoria zijn notoir ondramatisch, omdat zij slechts sec een verhaal vertellen en niet inzoomen op menselijke emoties. Juditha Triumphans vormt hierop geen uitzondering en de… Read More »Langdradige Juditha Triumphans bij DNO
Eenieder die de toegangspoorten van Thebe wil passeren moet het raadsel oplossen van de Sfinx. Wie faalt sterft een onherroepelijke dood, zijn botten verbleken in… Read More »De mens sterker dan het Lot? Forget it! – Oedipe van George Enescu bij #DNO
Van de onheilspellende klaroenstoten aan het begin tot de in het niets wegstervende fluisterstrijkers aan het slot: alles klinkt als een klok. Toch dirigeert Michele… Read More »Koor en orkest schitteren in La forza del destino #DNO
‘Het ontketenen van een oorlog is de beste manier om aan jezelf te ontsnappen’, lezen we op het gaasdoek voor het podium van de Stopera.… Read More »Prins Igor bij De Nationale Opera: niet ingeloste verwachtingen
De Oostenrijkse bas Günther Groissböck kreeg donderdag 15 december het grootste applaus in Parsifal, voor zijn rol als Gurnemanz. Een goede tweede was de Russische… Read More »Decors stelen de show in Parsifal van De Nationale Opera
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de nieuwe productie van het oratorium Jephta van Händel bij De Nationale Opera is prachtig.… Read More »Meeslepende Jephta van Händel bij De Nationale Opera
Voor een uitverkochte Stopera presenteerde De Nationale Opera maandag 10 oktober zijn nieuwe productie van Manon Lescaut van Giacomo Puccini. Voor de regie tekent Andrea… Read More »Koele Manon Lescaut bij De Nationale Opera
Het is een verademing dat de Duitse regisseur David Bösch het libretto van Le nozze di Figaro van Mozart geen postmoderne draai heeft gegeven, om… Read More »Rechttoe rechtaan Nozze di Figaro bij De Nationale Opera
Het grootste applaus na afloop van Tsjaikovski’s opera Pique Dame ging woensdag 15 juni naar het koor van de Nationale Opera en het Koninklijk Concertgebouworkest. En terecht: koorzangers en orkestmusici brachten de zeer gevarieerde partituur puntgaaf tot klinken, zonder ook maar één keer met elkaar uit de pas te raken. Dynamiek, ritmiek, frasering, inleving, alles stond als een huis. Een prestatie van formaat, die je maar zelden in de Stopera aantreft. De zangsolisten staken hierbij wat bleekjes af.Read More »Koor en orkest zijn de ware sterren in Pique Dame #HF16
Op donderdag 8 oktober zag ik in het Amsterdamse Muziektheater voor het eerst een live uitvoering van Verdi’s opera Il trovatore. Dat was geen onverdeeld… Read More »Grauwe Trovatore treft niet tot in het hart
Nog voor de slotnoten van Benvenuto Cellini geklonken hadden, barstte het publiek gisteravond (12 mei) uit in luid gejoel en gejuich. Het team van Monty… Read More »Verpletterende Benvenuto Cellini van Terry Gilliam
Op donderdag 9 april zag ik de nieuwe productie van Verdi’s tiende opera Macbeth van De Nationale Opera. Deze werd na de première vorige week vrijdag eendrachtig door de pers neergesabeld. De Duitse regisseur Andrea Breth, Read More »Macbeth als kinderloze moordenaar
Die sterren bij recensies. Ik wil nou wel eens weten hoe je daaraan komt. Leg uit.
Goed. De eerste dertig minuten van Wagners Lohengrin bij De Nationale Opera zijn onvergetelijk. Eerst het Vorspiel met gesloten doek, hartverscheurend mooi gespeeld door het Nederlands Philharmonisch Orkest dat onder leiding van Marc Albrecht aan elke nuance recht doet. Sinds Abbado hoorden we het niet zo indrukwekkend en…Read More »Vergeet die zwaan. Maar waar is Lohengrin? ****
Meer dan een eeuw hebben we moeten wachten, maar eindelijk is Arnold Schönbergs Gurre-Lieder ook te zien. Verwonderlijk is dat niet. Naar verluidt was de componist tegen, want het betreft een cantate. Regisseur Pierre Audi en dirigent Marc Albrecht laten met deze scenische wereldpremière echter zeer overtuigend zien dat Gurre-Lieder een opera verborg die snakte naar het toneellicht.Read More »Scenische wereldpremière Gurre-Lieder is triomf voor Pierre Audi en Marc Albrecht
In het katholieke Limburg kreeg ik elke week catechismusles op de lagere school. “Waartoe zijn wij hier op aarde?”, vroeg mijnheer pastoor. Met de hele klas dreunden wij het antwoord: “Om hier en in het hiernamaals gelukkig te worden.” Een vergelijkbare vraag drong zich gisteravond aan mij op tijdens de uitvoering van de opera Faust van Charles Gounod bij De Nationale Opera. “Waartoe gaan wij naar het theater?” Voor mij luidt het antwoord: “Om geraakt, gelouterd, ja misschien zelfs wel gelukkig te worden.” Gezien de lovende kritieken verwachtte ik dat dit inderdaad het geval zou zijn.Read More »Faust: oog- en oorstrelend, maar afstandelijk
