Over bubbels gesproken. Midden in Den Bosch, op het paradeplein, staan drie megaspeelblokken waar je in kunt. Het zijn minitheaters, geesteskinderen van vormgever Theun Mosk.… Read More »Ongemak levert weinig op, zoek daarom op @tfboulevard naar kwetsbaarheid. Die is er volop.
Als het weer het een beetje houdt, wordt de komende editie van Theaterfestival Boulevard de meest tropische uit de geschiedenis. De slimmen onder ons, die… Read More »Alvast een paar redenen om naar @tfboulevard in Den Bosch te komen, begin augustus.
In mijn werk verleid ik mensen om in aanraking te komen met kunst. En dan in het bijzonder met kunst met een grote K. De… Read More »Ik roep de culturele sector van Nederland op: stop 80% van je marketingbudget in cultuureducatie.
Het twee uur durende heldenepos Until Our Hearts Stop van Meg Stuart, dat deze week in de Rotterdamse Schouwburg te zien is, doet niet aan… Read More »Meg Stuart gooit hele gewone lichamen in de strijd
Woody Allen zorgde er in 1972 voor, dat zijn fans jaren later niet meer met droge ogen naar Star Wars konden kijken. De slotscène van zijn film ‘Everything You Always Wanted To Know About Sex, But Were Afraid To Ask’ toont ons het mannelijk brein als de brug van een Star Cruiser waar de bemanning hard aan het werk is om een date tot een goed einde te brengen. De spermatozoïden in het vooronder zijn een kibbelende bende startroopers, op weg naar een onzekere afdaling richting kloppende eicel.Read More »Grunberg komt niet uit zijn holletje in The Future of Sex #HF16
Wunderbaum. Onder liefhebbers van fris en jong toneel bracht dit collectief van makers in het begin van deze eeuw iets teweeg. Hemelbestormers waren ze, opgegroeid onder de vleugels van Johan Simons, waar ze het jeugdelftal van diens legendarische Theatergroep Hollandia vormden. En omdat destijds echt iedere jonge maker iets moest met de wereld, wilde JongHollandia, later Wunderbaum, dat ook. Maar omdat ze in het postideologische tijdperk leefden en dagelijks zagen hoe de idealen van hun docenten, ouders en mentoren op niets uitliepen, werd het vooral een club van twijfelaars. En daar waren ze dan wel weer heel goed in.Read More »Wunderbaum zaait prachtig twijfel in Mijke de Jongs ‘Stop Acting Now’ (HF16)
Maandag 14 maart presenteert Theater Rotterdam zijn plannen voor de komende kunstenplanperiode. Op donderdag 10 maart vertelde Bianca van der Schoot er al over tijdens… Read More »Theater Rotterdam gaat het opnieuw helemaal anders doen
Goed bezig, daar in Den Haag. Nadat het gezelschap eerder deze week al aankondigde een jonge maker nog vóór zijn dood in de artistieke leiding… Read More »Eindelijk: Nationaal Toneel onderzoekt ‘Duits Model’
Eric de Vroedt wordt in 2018 de opvolger van Theu Boermans bij het Nationale Toneel in Den Haag. Dat kondigt het gezelschap vandaag aan in… Read More »Den Haag neemt voortouw in verjonging toneellandschap: De Vroedt niet naar Rotterdam
Wijbrand Schaap: ‘Nu over de rol van de steden. Een van de reacties op onze site gaat over de rol van de randstad in het… Read More »Joop Daalmeijer Marathon (5) “Alle ballen op Amsterdam”, daar ben ik helemaal niet van.
“Grandioze opening, toch?” Jeffrey Meulman, de man die als directeur van het noodlijdende Theaterfestival het woord ‘bevlogenheid‘ een nieuwe dimensie heeft gegeven, was blij. Het… Read More »‘Grandioze’ opening Theaterfestival neemt de pijn niet helemaal weg
Door Melle Daamen ‘Wat wil je dán?’ was een vraag die ik nogal eens kreeg in reactie op mijn artikelen vorig jaar in NRC, waarin… Read More »De toekomst staat niet vast. 7 oplossingen voor de kunstcrisis.
Twee artikelen publiceerde ik vorig jaar in NRC Handelsblad. Het eerste (6 juli 2013) was kritisch over het overheidsbeleid. Daar kwam weinig reactie op. Het tweede… Read More »Melle Daamen op @cultuurpers: 6 redenen waarom het kunstdebat in Nederland zo moeizaam is.
De grote theatermaker Johan Simons heeft laten weten dat hij naar Rotterdam wil komen, om een groot Europees theater op te zetten. Hij ziet zijn… Read More »Hoe moet het nu verder met Rotterdam? 5 redenen waarom Simons het moeilijk krijgt
Hij is de grootste regisseur van Nederland. Maar ook de minst honkvaste theatermaker die we kennen: Johan Simons. De man wiens ster al sinds de… Read More »Johan Simons naar Ruhrgebied, Rotterdam, Den Bosch, Wenen, Gent. En Varik.
Het is het meest ambitieuze zomerfestival van Nederland: Festival Boulevard in Den Bosch wil niet alleen het mooiste schouwburgtoneel van de lage landen laten zien, maar ook de vetste spektakels, en jongste nieuwe makers en de vrolijkste buschauffeurs. En dat allemaal in 10 dagen, in eens tad waar de lokale krant zijn best doet om cultuur zo eng mogelijk te maken. We vatten de boel even voor u samen in 8 verleidelijke woorden.Read More »8 verleidelijke woorden over Festival Boulevard.
De Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs gaat dit jaar naar Johan Simons. Bij de mededeling, in een weiland onder Utrecht, was de regisseur verbaasd: hij vermoedde dat de prijs bedoeld was voor zijn vrouw, Elsie de Brauw, alom beschouwd als een van de beste actrices van Nederland en België.Read More »Johan Simons ontvangt 150.000 euro: ‘Ik dacht, dat moet voor Elsie zijn’
De grootste artiest van Nederland is dood. Kan gebeuren. Maar mag ik dan ook hartgrondig vloeken? Want Jeroen Willems is onvervangbaar. Als journalist ken je… Read More »Jeroen Willems (1962 – 2012)
Wie mocht denken dat het maken van een toneelvoorstelling een simpel een-tweetje is van een geniale regisseur met een goed team van creatives en perfecte… Read More »De verdwenen smoking van Fedja van Huet en andere Toneelgroep Amsterdam-mysteries #HF12
Stelt u zich Arjan Robben voor. De veelgeplaagde voorman van het Nederlands Elftal heeft zojuist een schitterende actie beloond zien worden met een penalty en hij staat klaar om hem te nemen. Komt er een veldknecht op met een nieuwe set plakletters voor zijn shirt, omdat de cijfers niet meer leesbaar zijn vanaf de tribune. Veel gesjor, shirtje uit, secondenlijm. Toestanden, kortom. Na twee minuutjes is de veldknecht weg, het nummer leesbaar en klinkt het fluitje van de scheids. Probeer dan maar eens raak te schieten.Read More »Bloedovergoten Macbeth past perfect in festivalthema, maar weet niet te raken #HF12
Ooit geweten dat ‘De bruiloft van Kloris en Roosje’ in 1707 voor het eerst werd opgevoerd, en dat dit de voorloper is van de huidige… Read More »Eindelijk antwoord op prangende vragen uit toneelgeschiedenis
Draaimolens en toneel hebben iets met elkaar. Vooral de laatste jaren loopt een theaterbezoeker steeds vaker de kans om tegen een zogenaamd draaitoneel aan te… Read More »Argentijnse levens draaien onafwendbaar de vernieling in bij Mariano Pensotti
‘Kontneuken tegen meerprijs.’ ‘Doen die ook pijpen zonder condoom?’ ‘Die heeft een keer aan mijn lul gezogen en toen was ze de hele nacht misselijk. ’s Ochtends heeft ze in mijn bed gekotst.’ Continu doen ze suggestieve dansjes en voortdurend kijken ze de zaal in, met een vastgebeitelde glimlach die ergens tussen geamuseerd en geniepig in zit. De zes spelers van Over Dieren zijn uitdagend en meedogenloos. Susanne Kennedy’s regie van het stuk van Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek is ongekend naargeestig en komt aan als een stomp in je maag.
Jelinek’s schreef een tekst over hoeren en hun klanten, gedeeltelijk gebaseerd op afluistertapes van een Oostenrijks escortbureau, waarin de mannen over vrouwen praten alsof het dieren zijn, of preciezer: zoals boeren over hun vee. Kennedy legt in haar regie grote nadruk op de blik van de toeschouwer. ‘De vrouw wordt bekeken en is altijd een object, de man kijkt en is het subject. Kijken is niet onschuldig,’ zei ze in een interview. De drie mannen, in foute lichtblauwe showpakken, praten over de vrouwen; de vrouwen, in jurkjes waarop weinig subtiel de nadruk op hun tepels en kruis wordt gelegd, praten hen gedienstig na. Ze kijken uitdagend naar ons, en maken ons medeplichtig aan de vernederende situatie.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.