Je moet maar durven: met een groot houten kruis over de Kruiskade in Rotterdam lopen en “Mason was een vis!” roepen. De drugsverslaafde bewoners van… Read More »Ironie en zuiverheid willen naast elkaar staan in ‘Free Mason’ van Tjon Rockon #Internationale Keuze
Zondagavond 11 september zijn tijdens het Gala van het Nederlands Theater de VSCD Toneelprijzen, de VSCD Mimeprijs, de VSCD Jeugdtheaterprijzen en de AVRO Toneel Publieksprijs… Read More »Jacob Derwig en Elsie de Brauw ontvangen de hoogste toneelprijzen van 2011
Amsterdam, 1999. Studie Theaterwetenschap, eerstejaarscollege theateranalyse. Ik zit met blocnote en pen in de vingers geklemd, en maak onleesbare aantekeningen. Halverwege het college komt Sjaron… Read More »Ingmar Bergman wordt opera op Grachtenfestival
Holland Festival, Julidans, IT’s, Over ’t IJ. Einde seizoen wordt er altijd een bak theater over Amsterdam uitgestrooid. Het internationale performance aanbod migreert tussen april… Read More »Eszter Salamon en Daniel Linehan juweeltjes van uiterst divers Julidans
Firs heet hij. En hij komt altijd te laat. Vanwege de jicht. Arme huisknecht. Firs werd geschapen door Anton Tsjechov. In zijn meesterwerk De Kersentuin… Read More »#HF11: Er waart een oude manke huisknecht rond in de Zuidas
Ze zeggen van Isabelle Huppert, sinds jaren de mooiste en meest mysterieuze verschijning op het filmdoek, dat ze live de uitstraling van een dood zebravinkje… Read More »#HF11: Isabelle Huppert alleen op camera betoverend in wankele bewerking van Tramlijn Begeerte
Jong sterven blijkt niet alleen gunstig voor hemelbestormers als Buddy Holly, Sam Cooke of Jezus. Ook in een toch tamelijk elitaire wereld als die van… Read More »#HF11: Zo groots, zo extreem en zo beklemmend als Schlingensiefs ‘Mea Culpa’ zie je theater maar zelden
Dat was even knarsetanden voor de Britse theatercritici. De gevierde regisseur Deborah Warner (1959) trok onlangs Richard Brinsley Sheridan’s The School for Scandal uit de kast. Een stuk uit 1777, en een onaantastbaar onderdeel van de Britse theatercanon. Voortbordurend op de stijl van haar eerdere productie Mother Courage (2009) gaf Warner ook aan The School for Scandal – godbetert – een eigenzinnige, hedendaagse draai.
“Met veel video, licht, muziek en kabaal – als een rockconcert, ” grijnst Warner in het kantoor van het Barbican Theatre in Londen. “Mother Courage had een ontzettend populistische, spannende sfeer. Ik houd ontzettend van die arrogante theatraliteit, en die stijl wilde ik voortzetten in The School for Scandal. Voor mij was het de grote uitdaging om de Brechtiaanse theaterstijl van Weimar – die ik via Mother Courage weer had ontdekt – te laten botsen met een achttiende-eeuwse theatertekst.”
Het Holland Festival brengt dit jaar de bijzondere Frans-Algerijnse co-productie Nya, waarin verworvenheden van de moderne en klassieke dans worden gecombineerd met hiphop en bovendien de Bolero van Ravel klinkt naast de Algerijnse evergreens van Houria Aïchi.
U lag natuurlijk met zijn allen in de rij voor die legendarische Richard III van Orkater met muziek van Tom Waits. Of u had zich… Read More »Tien theatervoorstellingen die u volgens de jury van het Nederlands Theaterfestival niet had mogen missen. Mee eens?
Ongeveer tien jaar geleden stond er op het grote podium van de Rotterdamse concertzaal De Doelen een frêle en nog zoekende jonge vrouw, een singer-songwriter… Read More »Sara Tavares begrijpt als geen ander dat je achterover in het ritme moet gaan hangen om het te laten werken
Jens van Daele sluit zijn reeks choreografieën over de zeven hoofdzonden af met de voorstelling Brides for Peace. Het stuk is gebaseerd op de kunstperformance… Read More »‘Ik wil de dader de dood van zijn slachtoffer laten herleven.’ Jens van Daele maakt dans van wreed verstoord kunstproject
Ik ben geen kenner van de uitvoeringspraktijk van Bachs Johannes Passion en ken dat andere stuk, de Mattaheus Passion, vooral van een paar tv-fragmenten en… Read More »Zo van dichtbij, en zo klein bezet als bij La Petite Bande, komt Bachs Johannes Passion op een heel aparte manier binnen.
Het Amsterdamse gezelschap Dood Paard vertaalde zelf Shakespeare’s ‘Othello’ en zwaait met ‘Bye Bye’ de bard uit. Het eigenzinnige collectief brengt een anderhalve uur durende… Read More »Dood Paard trekt stoute schoenen aan en zwaait Shakespeare uit in ‘Bye Bye’
‘Dat lijkt wel een boeketreeks!’ sprak mijn vrouw met enig afgrijzen bij het zien van de cover van ‘De Wraak van Iphigeneia’. En ja, het… Read More »Ifigeneia moest dood, zo blijkt uit de reconstructie door de jubilerende Theatergroep Aluin
Natuurlijk missen we er wel eens eentje. En natuurlijk is Caro Emerald tof en Graffity 6 nieuw. Maar in Nederland is meer cultuur dan veel… Read More »Tamer wie?! Haifa wat?! Sommige megaconcerten gaan totaal voorbij aan de media, zoals dat van Tamer Hosny en Haifa Wehbe
In november verwijderde de door het Smithonian-mecenaat gefinancierde National Portait Gallery het werk nog, na protesten van Amerikaanse katholieken en Republikeinen. Zij vonden de video,… Read More »Moma toont videokunstwerk dat eerder door Amerikaanse christenen uit Smithsonian geweerd was
Volgens de Nederlandse filmpers waren het Franse gevangenisdrama Un Prophète en de Pixar-animatiefilm Toy Story 3 de beste films die dit jaar in de Nederlandse… Read More »Un Prophète, Toy Story 3 en Schemer beste films van 2010
Timothy Leary is niet dood. Het stoffelijk omhulsel van deze kleurrijke goeroe van de tegencultuur uit de jaren zestig mag dan op 31 mei 1996… Read More »IDFA 2010 – Timothy Leary herleeft in The Terrestrials
Bloederig en moeilijk uit je geheugen te branden zijn de politiefoto’s die Walter Stokman heeft verwerkt in Scena del crimine over Napels en de maffia.… Read More »Nederlands Film Festival: documentaires die je met nieuwe ogen laten kijken
Wie de locatie binnenloopt waar de voorstelling ‘Stardust’ van choreograaf/beeldend kunstenaar Piet Rogie gaat plaatsvinden, kijkt meteen zijn ogen uit. In de leeggeruimde expostiezaal van het Nederlands Architectuurinstituut in Rotterdam zijn touwen gespannen, wemelt het van de ogenschijnlijk slordig verspreide attributen en staan vier cementmolens als onverbiddelijke wachters langs de kant. De hele ruimte straalt uit dat het spannend wordt. En daar wordt de kijker niet in teleurgesteld.
Op het Gala van het Nederlands Theater in de Amsterdamse Stadsschouwburg zijn gisteravond de belangrijkste toneelprijzen uitgereikt. Kees Hulst won de Louis d’Or voor de meest indrukwekkende mannelijke hoofdrol, de rol van Jörgen Hofmeester in’ Tirza’ bij het Nationale Toneel. Maria Kraakman won de Theo d’Or voor de meest indrukwekkende vrouwelijke dragende rol, Orlando in de gelijknamige productie van Toneelgroep Oostpool. Het stuk ‘Oog om Oog’, met onder meer Linda van Dyck en Victor Löw, won de AVRO Toneel Publieksprijs.Read More »Kees Hulst en Maria Kraakman winnen Louis d’Or en Theo d’Or op ‘prijzencircus’ Gala van het Nederlands Theater #tf2010
Een rode loper, veel champagne en nog veel meer geknuffel. Het is een warm weerzien voor theaterland, het Gala van het Nederlands Theater in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Een spannend weerzien ook, want de belangrijkste Nederlandse toneelprijzen worden vanavond uitgereikt.Read More »Acteurs hebben ambivalente gevoelens bij het ‘prijzencircus’, ofwel het Gala van het Nederlands Theater #tf2010
Er is sneeuw gevallen, een dik pak verse sneeuw. Nepsneeuw weliswaar, maar echt genoeg om je middenin Rusland te wanen. Daar, in de stad Sverdlovsk oftewel Jekaterinenburg, leefde eens de man over wie de voorstelling ‘Poëten en bandieten’ gaat. Boris Ryzhy (1974-2001) zette de rauwe realiteit van zijn woonplaats in gedichten om. Meer dan duizend poëmen liet hij de wereld na. Zijn doorbraak kwam op het festival Poetry International in Rotterdam, in het jaar 2000. Een jaar later was hij dood. Boris Ryzhy, 26, had zichzelf verhangen.
Theatergroep De Warme Winkel legt die link met Rotterdam alleen al doordat ‘Poëten en bandieten’ daar gespeeld wordt. Een oude fabriekshal doet dienst als decor voor de vervallen arbeiderswijk waarin Ryzhy opgroeide. Vanachter een werktafel belt actrice Mara van Vlijmen Rotterdammers op. Die zijn geen van allen thuis. Maar op hun antwoordapparaat staat nu een van Ryzhy’s gedichten, wat voor de luisteraars een wonderlijke ervaring moet zijn. De Warme Winkel laat niet zien hoe de professorenzoon Boris in die arme buurt belandde. Waar hij het zelf in zijn gedichten over een omgeving vol grauwe flats heeft, doet het toneelbeeld eerder aan het buitenleven denken, met al die weidse sneeuw. De sfeer is knus en warm. Op een met kaarsjes versierde praalwagen komt een folkloristisch ensemble op, dat Russische liedjes zingt. Ouderwetse liedjes, en niks geen pop of punk.
Door Willem Jan Keizer
Rotterdam – Met dank aan dirigent Valeri Gergjev krijgen we meer zicht op het enorme reservoir aan Russische componisten. Rodion Sjtsjedrin bijvoorbeeld. Vorig jaar werd een pianoconcert van hem uitgevoerd, zondagavond was dat in de Doelen diens opera voor het concertpodium ‘The Enchanted Wanderer’, naar het boek ‘De Betoverde Zwerver’ van Nikolai Leskov. De opera is opgedragen aan dirigent Lorin Maazel die in 2002 in New York ook de première dirigeerde.
Read More »De Russische ziel ontleed: religie en wodka zorgen voor morele dilemma’s
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.