Van kleine dansscholen tot grote dansgezelschappen, de Nederlandse danswereld durft zich weer op een podium bloot te geven. Dansliefhebbers kunnen dankzij protocollen weer de studio’s… Read More »Nederlandse danswereld in september weer het toneel op met deze voorstellingen
Frans is gemaakt voor rap. Vergeet al dat Amerikaans-Engelse gehak, luister naar de ritmische drone die goede Franstalige rap biedt. Een van de mogelijke voordelen… Read More »Meer Franstalige rap graag.
Het hiphopfestival Woo Hah! barstte bij de vierde editie, vorig jaar, bijna uit de voegen. Voor de vijfde editie week het uit naar de Beekse… Read More »Stoffig Woo Hah! komt langzaam op gang, maar daarna is het publiek overdonderend gretig
Wat een grandioze vondst om breakdance te zien als vechtsportdans! In zekere zin is het dat natuurlijk al vanaf het begin. Jongeren in de arme… Read More »‘Kata’ toont in @hollandfestival hoe inspirerend een vreedzaam gevecht kan zijn (recensie)
In Kata, het nieuwste werk van de Franse breaker en choreografe Anne Nguyen, overstijgen hiphopmannen de clichés van de hiphop. Stoerheid, onaanraakbaarheid en de gebruikelijke… Read More »Elkaar aanraken is taboe. Anne Nguyen brengt breakdance en capoeira, kwetsbare mannen en videogames in Kata @hollandfestival
Ik heb even getwijfeld of ik wel verslag zou doen van de theaterworkshop die maandag 9 november, in het kader van Dancing on the Edge,… Read More »In het theater verdwijnt alle angst
Het gaat helemaal niet zo goed met de danskunst, zegt men. Ik sprak een dansmarketeer die me vertelde dat de zalen vaak maar voor een kwart vol zitten. En dat geldt dan ook voor dansmakers die een Oscar voor de dans hebben gewonnen. Waar wel veel publiek op afkomt, zijn sprookjes. En Isabelle Beernaert.
Wat verklaart het succes van deze Belgische choreografe?
Read More »Isabelle Beernaert heeft succes. Vier redenen waarom het niet alleen aan SYTYCD ligt.
De jonge choreografen Cecilia Moisio, Giulio d’Anna en Melissa Ellberger zijn genomineerd voor de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht 2013.Read More »Nominaties Prijs Nederlandse Dansdagen: Cecilia Moisio, Giulio d’Anna en Melissa Ellberger
Een man en een vrouw dansen gepassioneerd in de hal van Paradiso. Zo’n experimentele dansperformance is ongewoon voor het Amsterdamse poppaleis. Toch is het festival I Like To Watch Too hier goed op zijn plaats. Veel mensen voelen een drempel tegenover dit soort optredens, maar hier heerst precies de goede ‘in- en uitloopsfeer’ om avant-gardekunst tot iets te maken waar je gewoon naar kunt kijken en dat altijd wel iets in je losmaakt.Read More »I Like To Watch Too is een must om de podiumkunsten in Nederland jong en fris te houden
Maniakaal galoppeert ze over het podium, stampend als Michael Flatley on crack. Graatmager en met ontbloot bovenlijf raast Marlene Monteiro Freitas tapdansend in de rondte.… Read More »Pure camp met een enorme theatrale intelligentie in (M)IMOSA, waarin vier flamboyante drag queens om aandacht vragen
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.