Het is verrukkeluk wanneer grote kranten kleine media klakkeloos overschrijven, en dat ze dat gratis doen? Ach, ze hebben het ook moeilijk. Zo is het… Read More »Jazzpodia maken U-bocht. Jazzenzo mag weer schrijven wat het wil.
“Jazzenzo niet meer welkom bij podia en festivals”, stelt het online Jazz-magazine Jazzenzo. Aanleiding is een brief die het medium op 24 april ontving van… Read More »Geen vrijkaartjes meer voor journalisten na persoonlijke aanval. Terechte actie of ongewenste intimidatie?
De 74e editie van het Holland Festival sloot afgelopen weekend af met de voorstellingen Transverse Oriëntation van Dimitris Papaioannou, Age of Rage van ITA–Ensemble en Pierrot Lunaire van Marlene Monteiro Freitas. In… Read More »Holland Festival vierde de live kunsten in coronatijd
Je neemt filmklassiekers als Dracula en Star Wars, speurt hun Arabische remakes op, en edit deze fragmenten op een live soundtrack waarin de Arabische popgeschiedenis… Read More »Love & Revenge wil de Arabische wereld een nieuw gezicht geven
Er zijn mensen die een stem hebben waarmee je fluisterend een menigte stil krijgt. Bill T Jones, choreograaf en dit jaar associate artist van het… Read More »Bill T Jones is groter dan het leven. Waarom het Holland Festival 2020 een stuk actueler wordt dan eerdere edities.
Het is, zo in zijn gewone kloffie, een vrolijke, spontane jongen die me tegemoet loopt in de hotellobby waar we hebben afgesproken. Jeremy Dutcher de… Read More »Jeremy Dutcher op Amsterdam Roots: ‘Ik denk dat we in de komende generaties iets heel moois kunnen verwachten, zolang we onze liederen blijven zingen.’
De 28-jarige Jeremy Dutcher is een sensatie. Met zijn herinterpretatie van inheemse liederen van Canadese indianen won hij afgelopen jaar de Canadese equivalent van de… Read More »‘Als je de liederen terugbrengt, dan breng je de mensen terug, dan breng je alles terug’. Waarom Amsterdam Roots trots mag zijn op komst Jeremy Dutcher.
Nou hebben we het hier niet zo op hypes en tradities, maar toch. De donkere dagen rond kerst zijn dit jaar wel erg donker, dus… Read More »Het lijstje van onze lezers. Wat we allemaal nooit mogen vergeten van 2017.
Er is klank; een notie van onmacht; een programma zonder kop of staart; er is kracht, kletspraat, mededogen; er is niks maar tevens een vergezicht,… Read More »Vondsten in het binnenwerk (Misha Mengelberg 1935 – 2017)
Het ronkt, zoemt, zingt, zaagt en gonst niet langer in het het Muziekgebouw aan ‘t IJ. De cellokaravaan is vertrokken. De zesde editie van de… Read More »Cello Biënnale vol hoogtepunten: ‘Cellisten zijn nu eenmaal aardige mensen’
‘Hij houdt wel van een grapje’, zegt Fedor Teunisse van Slagwerk Den Haag en roept de componist Brendan Faegre (1985) op het podium van het… Read More »Klinkende motten, inktdruppels en strijkersnevels in Cello Biënnale
De Cello Biënnale Amsterdam, het grootste cellofeest ter wereld dat zich van 20 tot en met 29 oktober afspeelt in het Amsterdamse Muziekgebouw aan ‘t… Read More »Cello Biënnale opent spectaculair: Maarten Mostert pakt het graag groots aan
Fagottist Pascal Gallois krijgt de lachers op zijn hand als hij vergeefs probeert de zojuist ontvangen bloemen in de buis van zijn instrument te steken. Ook in het inmiddels klassieke Dialogue de l’ombre double van Pierre Boulez weet hij zondag 19 juni de zaal aan het grinniken te krijgen, als hij met veel misbaar een soort olifantesk getrompetter produceert. Zijn optreden vormt onderdeel van de vorig jaar gestarte actie ‘Red de fagot’, die zondag 25 juni wordt afgesloten met een concert in de Holland Festival Proms in het Concertgebouw. Hiervoor meldden zich honderden (amateur)fagottisten aan. Actie geslaagd, dus.Read More »Pascal Gallois: formidabel voorvechter van de fagot #HF16
De Oostenrijkse politicus Jörg Haider bestempelde haar werk als Weltkatzenmusik. Toen zijn extreemrechtse Freiheitliche Partei Österreichs in 2000 toetrad tot de regering, leidde dit tot… Read More »Olga Neuwirth: Weltkatzenmusik of akoestische monumentenzorg? #HF16
Met het overlijden van Pierre Boulez op 5 januari kwam ogenschijnlijk een einde aan het modernisme, maar de twee jaar oudere Ursula Mamlok (1923) is nog alive and kicking. Hoewel… Read More »Ursula Mamlok: atonale muziek met hart
Komend weekend, van vrijdag 11 tot en met zondag 13 september, viert het Muziekgebouw aan ’t IJ zijn tienjarig bestaan met een bomvolle festival driedaagse.… Read More »Muziekgebouw jubileert – Tien jaar muziek aan het IJ
Het eerste weekend van juni is er iets spannends te beleven in Den Haag. Voor avontuurlijk ingestelde mensen. Door avontuurlijk ingestelde mannen. Op een podium.… Read More »Opwindend luisteravontuur in Den Haag
In The Loom of Mind bundelen de IJslandse folkzanger Mugison, zijn boezemvriend Pétur Ben, en het Vlaamse barokensemble B.O.X. hun krachten. Hoe klinkt dat: melancholische… Read More »‘Een dronken panda die een potje wil knokken’ – The Loom of Mind op HF15
Alleen wie in een afgesloten hutje op de hei woont, zal het ontgaan zijn dat jazzdrummer John Engels binnenkort 80 jaar wordt. Hij was te… Read More »John Engels 80 jaar: onvermoeibaar achter de drumkit
Vanavond begint de internationale Gaudeamus Muziekweek, waarin vijf componisten onder de dertig jaar strijden om de felbegeerde Gaudeamus Muziekprijs. De jury, bestaande uit Vanessa Lann,… Read More »Gaudeamus organiseert seminar muziekkritiek
Vanwege mijn fascinatie voor de complexe relatie tussen luisteren en kijken, besloot ik drie voorstellingen tijdens het recente Holland Festival te bezoeken en te ervaren wat er gebeurde als ik probeerde oren en ogen in gelijke mate de kost te geven. De eerste was “Delusion of the Fury” (1966) van de Amerikaanse componist Harry Partch, de tweede een concertante uitvoering van Philip Glass’ opera “The CIVIL warS” (1983), de derde een uitvoering van Franz Schuberts “Die Winterreise” (1827) waarbij vierentwintig korte films van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge werden vertoond.
Holland Festival
Van de milde, alledaagse kakafonie rond het Muziekgebouw in de middag, op het terras aan het IJ, geraak je in enkele passen in de stilte van de concertzaal. Drieënhalf uur lang (met tussendoor ruim twee uur aan pauzes) spelen en zingen Asko|Schönberg, Slagwerk Den Haag en Capella Amsterdam je de oren van het hoofd. Steven Schick (oa. ooit Bang on a Can), dirigeert niet alleen, maar neemt ook als percussionist het middendeel van het concert, in het Bimhuis, voor zijn rekening. Onder zijn bezielende leiding laveert ‘Nine Rivers’ tussen spektakel en purisme: een strijd tussen complexe vorm en de eenvoud van rauwe klankmaterie.Read More »Verpletterend goed: Nine Rivers van componist James Dillon, met dirigent en percussionist Steven Schick @HollandFestival
Holland Festival
Het is een lastig genre, dat drone, of ambient. Of, hoe noem je de avantgardistische cello-experimenten van de IJslandse Hildur Guðnadóttir (1982). Zeer traag, zeer repetitief, zeer minimalistisch. Abstracte geluidskunst die zwaar leunt op loops, resonaties en zoemende, überstroperige tonen die aanzwellen tot een grote, gelaagde geluidscollage. Read More »Diep in de buik van de IJslandse cello @hollandfestival
Shara Worden stuitert lenig over het podium van het Bimhuis, gehuld in een rare, veelkleurige sprookjesoutfit met pluche bolletjes. En ze zingt de sterren van… Read More »Met haar hemeltergend mooie stem lijkt Shara Worden tijd en ruimte te ontstijgen #hf12
Multi-instrumentalist and singer-songwriter Shara Worden – also known as My Brightest Diamond – is waiting for me, armed with her ukelele. Just before the interview,… Read More »#hf12 Shara Worden speaks about All Things Will Unwind. And sings a new song
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.